ARARAT 5165 mnv - 24.avgust – 5.septembar 2009. God.
Izvjestava RAMIZ REDZEMATOVIC
Istorijski uspjeh ne samo naseg drustva vec i Plavskog planinarenja.
Ramiz je prvi Plavljanin koji je probio tu magicnu visinu od 5000 metara. Clan naseg drustva Ramiz Redzematovic ucestvovao je na medjunarodnoj planinarskoj ekspediciji na najvisociji vrh Turske - Ararat 5165 mnv. Ekipu iz Crne Gore je cinilo jos troje planinara : Valentina Perunovic , Bojan Djokic i Zoran Mirotic koji je bio i vodja ekipe. Ekspediciju je organizovala Turska planinarska organizacija povodom proslave rodjenja Kemala Ataturka. Nakon obavljenih priprema, prikupljanja potrbne opreme, iz Plava krecem 24. avgusta za Sarajevo.Tu sam nocio. Inace nasoj cetvoroclanoj ekipi ce se pridruziti nas prijatelj Braco Babic iz Sarajeva koji je i rezervisao karte.
Rano ujutru okupljamo se na Sarajevski aerodrom i krecemo za Istanbul u koji stizemo za oko dva ipo sata, nakon male pauze presjedamo u drugi avion koji ce nas nakon dva sata leta dovesti u grad Kars a zatim se autobusom prebacujemo u grad Igdir, koji se nalazi u podnozju planine Ararat. Tu smo nocili i citav naredni dan smo bili slobodni jer je okupljanje ucesnika bilo zakazano krajem dana. 27.avgusta u centru Igdira je odrzana ceremonija otvaranja, da bi popodne autobusima ucesnici bili prevezeni do karaule Korhan na visini od 1950 mnv u samom podnozju Ararata gdje je i bio prvi logor. Nakon podizanja satora iskoristili smo priliku da posjetimo obliznji katun gdje smo izuzetno primljeni i pocasceni od domacina Ahmeta Nos. Citava oblast je golet bez ikakvog rastinja pa katunjani koriste govedje osusene balege za ogrijev. Obzirom da je ta oblast naseljena Kurdima i zbog poznatih dogadjaja ekspediciju je citavo vrijeme pazila i obezbjedjivala Turska vojska.
Narednog dana ekspedicija je stigla za oko 6 sati hoda do drugog kampa na 3400 mnv gdje je podigla logor, planinarska oprema je iznesena na magarcima. Cijena transporta jedne torbe je iznosila 45 eura. Sljedeceg dana slijedi uspon sa kompletnom opremom na treci kamp “ Orlovo Gnijezdo” na visini 4150 mnv do kojeg stizemo za 4sata . Tu sam vec osjetio malu glavobolju zbog visine. I napokon 30. avgusta , trceg dana od pocetka uspona, slijedi zadnja i najteza etapa, propenjanje samog vrha. Krenuli smo u 3 sata poponoci , vec od 4200 mnv je vjeciti snijeg i led, kretali smo se u navezama sa citavom zimskom opremom i nakon skoro sedam sati uspona stigli smo na vrh 5165mnv. Uskraceni smo bili za pogled je je bila magla i niska oblacnost. Na vrhu se nijesu popela tri planinara zbog visinske bolesti. Sjutradan nakon povratka u Igdir odrzana je zavrsna svecanost na kojoj su dodijeljeni sertifikati za ucesce koje je urucio gradonacelnik Igdira. I naredna 4 dana smo ostali u Turskoj i posjetili vise gradova DoguBajazit i Kars kao I vise antickih lokacija.
Po povratku u Istanbul na aerodromu nas je sacekao moj daidza Sulejman Aksali koji zivi u Istanbulu. Kod njega smo bili na iftaru, potom je njegov sin odveo ostale u hotel a ja sam sa daidzom ostao sve do sufura u razgovoru. Sjutradan, 4.septembra , svi zajedno idemo u obilazak Plave Dzamije, Aja Sofije i Kapali carsije, kupujemo suvenire, a potom idemo na avion za Sarajevo.
Kliknite na sliku:Izvjestava RAMIZ REDZEMATOVIC
Istorijski uspjeh ne samo naseg drustva vec i Plavskog planinarenja.
Ramiz je prvi Plavljanin koji je probio tu magicnu visinu od 5000 metara. Clan naseg drustva Ramiz Redzematovic ucestvovao je na medjunarodnoj planinarskoj ekspediciji na najvisociji vrh Turske - Ararat 5165 mnv. Ekipu iz Crne Gore je cinilo jos troje planinara : Valentina Perunovic , Bojan Djokic i Zoran Mirotic koji je bio i vodja ekipe. Ekspediciju je organizovala Turska planinarska organizacija povodom proslave rodjenja Kemala Ataturka. Nakon obavljenih priprema, prikupljanja potrbne opreme, iz Plava krecem 24. avgusta za Sarajevo.Tu sam nocio. Inace nasoj cetvoroclanoj ekipi ce se pridruziti nas prijatelj Braco Babic iz Sarajeva koji je i rezervisao karte.
Rano ujutru okupljamo se na Sarajevski aerodrom i krecemo za Istanbul u koji stizemo za oko dva ipo sata, nakon male pauze presjedamo u drugi avion koji ce nas nakon dva sata leta dovesti u grad Kars a zatim se autobusom prebacujemo u grad Igdir, koji se nalazi u podnozju planine Ararat. Tu smo nocili i citav naredni dan smo bili slobodni jer je okupljanje ucesnika bilo zakazano krajem dana. 27.avgusta u centru Igdira je odrzana ceremonija otvaranja, da bi popodne autobusima ucesnici bili prevezeni do karaule Korhan na visini od 1950 mnv u samom podnozju Ararata gdje je i bio prvi logor. Nakon podizanja satora iskoristili smo priliku da posjetimo obliznji katun gdje smo izuzetno primljeni i pocasceni od domacina Ahmeta Nos. Citava oblast je golet bez ikakvog rastinja pa katunjani koriste govedje osusene balege za ogrijev. Obzirom da je ta oblast naseljena Kurdima i zbog poznatih dogadjaja ekspediciju je citavo vrijeme pazila i obezbjedjivala Turska vojska.
Narednog dana ekspedicija je stigla za oko 6 sati hoda do drugog kampa na 3400 mnv gdje je podigla logor, planinarska oprema je iznesena na magarcima. Cijena transporta jedne torbe je iznosila 45 eura. Sljedeceg dana slijedi uspon sa kompletnom opremom na treci kamp “ Orlovo Gnijezdo” na visini 4150 mnv do kojeg stizemo za 4sata . Tu sam vec osjetio malu glavobolju zbog visine. I napokon 30. avgusta , trceg dana od pocetka uspona, slijedi zadnja i najteza etapa, propenjanje samog vrha. Krenuli smo u 3 sata poponoci , vec od 4200 mnv je vjeciti snijeg i led, kretali smo se u navezama sa citavom zimskom opremom i nakon skoro sedam sati uspona stigli smo na vrh 5165mnv. Uskraceni smo bili za pogled je je bila magla i niska oblacnost. Na vrhu se nijesu popela tri planinara zbog visinske bolesti. Sjutradan nakon povratka u Igdir odrzana je zavrsna svecanost na kojoj su dodijeljeni sertifikati za ucesce koje je urucio gradonacelnik Igdira. I naredna 4 dana smo ostali u Turskoj i posjetili vise gradova DoguBajazit i Kars kao I vise antickih lokacija.
Po povratku u Istanbul na aerodromu nas je sacekao moj daidza Sulejman Aksali koji zivi u Istanbulu. Kod njega smo bili na iftaru, potom je njegov sin odveo ostale u hotel a ja sam sa daidzom ostao sve do sufura u razgovoru. Sjutradan, 4.septembra , svi zajedno idemo u obilazak Plave Dzamije, Aja Sofije i Kapali carsije, kupujemo suvenire, a potom idemo na avion za Sarajevo.
