CANYONING - KANJON GRLJA 10.sep. 2008.god. Početkom  mjeseca avgusta članovi našeg društva imali su akciju spuštanja u kanjonu Grlje. Tom prilikom naš član Hako Olević se spuštio pomoću konopca u središnjem - najdubljem dijelu kanjona gdje dubina iznosi oko 80 metara. U ovom dijelu kanjon je najširi i moguće je vidjeti dio od velikog vodopada kao i dno kanjona u dužini od 100m. Mi ostali smo akciju pratili sa okomitih litica kanjona i slušajući veliku huku vode duboko ispod naših nogu, pitali smo se dali je i kako moguce proći nizvodno cijelim kanjonom. Odgovor na ove dileme dobili smo mjesec dana kasnije. Tog 10.septembra okupila se petočlana ekipa sa namjerom da prodje kroz kanjon. Vodja ove ekipe je Raško Simović, čovjek koji je broj jedan na prostorima Srbije i Crne Gore kada je ovaj sport u pitanju - canyoning. Više o ovom sportu možete pogledati na www.xcanyoning.com  Ostala tri momka su iz Podgorice Boris, Miloš i Bojan i naravno ja kao peti član. Ostaće zapisano da je Ahmet Reković prvi čovjek sa prostora Plava i Gusinja koji je prošao kroz čitav kanjon.   S obzirom na sušu u proteklom periodu vodopad na ulazu u kanjon je presušio, ali je vode bilo u bazenu ispod, koja dolazi podzemnim kanalima. Dan je bio izuzetno topao sa temperaturom oko 30*C, dok je temperatura vazduha u kanjonu iznosila ispod 10*C  a vode nevjerovatnih 3*C. Oblačimo odijela i spuštamo se , odmah iza velikog bora, u veliko grotlo. Obzirom da je meni bilo prvo iskustvo ovakve vrste to je i Raško posebno vodio računa o meni u smislu obezbjedjenja. Na stijeni nalazimo postavljene spitove, koje je neko prije nas postavio. Imali smo saznanja da su kanjonom prolazili Francuzi i Poljaci kao i ekipe iz Srbije. Uz pomoc konopca spuštamo se neki desetak metara i ulazimo u ledenu vodu koja grize za šake jer nisam imao rukavice. Počinjemo da plivamo kaskadnim džinovskim loncima tj bazenima koji su dubine i preko 10 metara, dužine 30 - 50m a širine 2 - 3m a na pojedinim mjestima ivice kanjona se gotovo dodiruju tako da se jedva čovjek provuče. Pravimo pauze na pogodnim mjestima koje koristimo za snimanje i slikanje. Izmedju ovih bazena nalaze se mali vodopadi visine par metara kod kojih opet nailazimo na spitove koji su zašrafljeni u stijeni. Poslije predjenih trista metara nailazimo na dio u kojem je totalni mrak a potom izlazimo u dugački mirni bazen kojim plivamo i dolazimo do velikog vodopada visine 20m. Sa lijeve strane nalazimo spitove ali Raško postavlja nove i dodatne klinove, to je potrajalo 15 ak minuta za kojih smo se dodatno ohladili i zubi počeli da cvokoću od hladnoće. Nakon spuštanja i preplivavanja bazena dolazimo na stijene na koje se Hako spuštao. Potom još jedan bazen dužine 100 njak m na dnu kojeg je začepljenje od granja i smeća koje se tu nagomilalo a ispod kojeg voda slobodno ide u zadnji,tihi bazen dužine 150m, i napokon nakon 3 časa izlazimo na svjetlost dana. Duzina kanjona po našoj procjeni iznosi oko 800m.