Mjesec Ramazana (mjesec posta) je počeo. Iz tog razloga članovi našeg društva su smanjili aktivnosti. No lijepo vrijeme i visoke temperature (najtoplija prva polovina septembra u zadnjih 60 g.) su nas jednostavno mamili na šetnju u prirodi. Odlučili smo se da idemo na najnizi stalni sniježnik na Balkanu koji se nalazi na Karanfilima . Ovog puta nijesmo išli na sniježnik koji se nalazi u Velikom Kotlu već nešto južnije i visočije na sniježnik u podnožju Južnog vrha Karanfila na 1670 mnv. Snijeg koji u donjoj polovini prelazi u led je bio debljine preko 10 metara. Zaista organizam teško podnosi kad se sa gotovo 30 stepeni C udje u led gdje ima samo par stepena. Gledamo ga i pitamo se koliko tek ima metara debljine zimi. Nastavljamo dalje u pravcu Ropojanskih Vrata koja se nalaze na 2100 mnv. Na dnu doline još jedan lednik ne tolike debljine ali dužine oko 200m a širine 150m. Od velike vrucine naglo se topi tako da površinom ide velika voda koja u dnu lednika ponire. Inače Ropojanska Vrata su jedna od samo tri prirodna prelaza kojima se može preći iz Grebajske u Ropojansku dolinu, a ujedno njom prolazi granica sa Albanijom. Sa njih se pruža prekrasan pogled na vrhove Šćokišta.